Skip to main content
Lady Jamil Kharrazi

جهشی بزرگ و ارزنده در جامعه زنان عرب در قرن حاضر

امروزه که گفتگو برسر حقوق مساوی زن و مرد است هنوز زنان در بسیاری جوامع از حقوق اندکی در مقابل مردان برخوردارنذ و به تازگی گفتکو های خوشایندی دررسانه ها نمایان میشود که روشنگر پرتو های أزادی در سر زمینهای گوناگون است یکی از انها اجازه یافتن زنان جهت رانندگی در عربستان است که بسیار حائز اهمیت است .
بنا بر گزارش خبر گزاری فرانسه از ریاض انتخاب شوراهای شهر ١٢ دسامبر:  زنان اجازه یافتند برأی نخستین بار بعنوان رأی دهنده و نامزد درین شوراها شرکت کنند شاید به جرّأت بتوان گفت این اولین گام مهم در احیای حقوق زن در جامعه عرب است چه انکه زنان هرگز نتوانسته بودند در جامعه مدنی حضور یابند ویا رانندگی کنند .
و این هم در ادامه قیامهای مردمی بود که ملک عبدالله پادشاه عربستان به نسوان حق رأی و نامزدی را اعطا کرد .
همان گونه که میدانیم هیچ زنی تا بحال درعربستان وزیر نبوده و همچنین هیچ زنی در این جامعه بدون پوشش کامل در ملا عام ظاهرنشده .
هنوز بعد از فرا رسیدن قرن ٢١ زنان و دختران بدون اجازه همسر خود نمیتوانند سفر کرده و از کشور خارج شوند حتی ازدواجشان با کسب اجازه از مردانشان بأید باشد .
گر چه ملک عبدالله حرکتی را شروع کرده ولی هنوز یک دهم از جمعیت مردان، زنانی هستند که در رأی گیری شرکت دارند .
بانو نسیمه سادات نامزد شورای شهر قطیف در شرق عربستان معتقد است که زنان راه بسیار طولانی در پیش رو دارند وامید واثق داریم که این چراغ اکنون روشن شده و روز به روز جاده را شفاف تر و نورانیتر میکند تا گامهای بلند تری در جهت ارتقاء مقام نسوان برداشته شود

 

جمیله خرازی

تولد دوباره عقاب

زندگی زیبا و دوباره عقابها 

عقابها از دیر باز پرندگان محبوب پادشا هان وسمبل قدرت در جهان بوده اند این جانور که غالبا با بدن تنومند و بالهای بسیار بلند گاهی تا دو متر که به.  رنگهای  قهوه ای و گاها سیاه میباشند درارتفاعات بالای ٣۵٠ متری از زمین و روی درختان بسیار بلند اشیانه میسازد .

در بعضیها میتواند به اندازه یک متر هم طول بدنش برسد و هنوز هیچ موجودی چشمی به تیز بینی عقاب ندارد بطوریکه از فاصله بسیار دور میتواند برق یک سوزن را ببیند و اگر موشی در معرض شکارش قرار بگیرد به سرعت ماورای صوت ان را در پنجه های قوی خود فشرده و شکار نماید .

عقاب داستان افسانه مانندی دارد که بسیار شیرین و پند اموزًاست بدین صورت که میگویند عقاب هفتاد سال عمر میکندًولی در زمانی که چهل سالش میشود منقار او ضخیم شده و چنگالش دیگر نمیتواند شکار را خوب بفشرد عقاب که نمیخواهد در منزل ضعف نمایان گردد به گوشه ای رفته و در لانه خود برای صد و پنجاه روز تنها زندگی میکند و شروع میکند به دوباره ساری خود .

به این ترتیب که منقار خود را ان قدر به صخره ها میساید که خون جاری میشود و دوباره منقار جدیدی میروید همچنین بالهای خود را که دیگر خوب پرواز نمیکىذ بانوک خودًمیکند و در عرض پنج ماه بالهای جدید بجایش میروید و بالاخره پس از گذشتن صدوپنجاه روز عقاب خودرا به گونه جوانی تبدیل میکند و سی سال دیگر به همان روال قبلی زندگی اش را ادامه میدهد .

ممکن است این یک افسانه بیشتر نباشد ولی شاید سر مشق بسیاری از إنسانها بتواند باشد که زندگی خود را از زمان بعد از شکست میسازند و دوباره با نیروی بیشتری باز سازی میکنند .

ما از آن ، سال بسی یافته ایم           کز بلندی ،‌رخ برتافته ایم

زاغ را میل کند دل به نشیب            عمر بسیارش ار گشته نصیب

دیگر این خاصیت مردار است         عمر مردار خوران بسیار است

خیز و زین بیش ،‌ره چرخ مپوی        طعمه ی خویش بر افلاک مجوی

من که صد نکته ی نیکو دانم            راه هر بر زن و هر کو دانم

خانه ، اندر پس باغی دارم             وندر آن گوشه سراغی دارم

خوان گسترده الوانی هست           خوردنی های فراوانی هست ››

آن چه ز آن زاغ چنین داد سراغ          گندزاری بود اندر پس باغ

بوی بد ، رفته ا زآن ، تا ره دور         معدن  پشه ، مقام زنبور

آن دو همراه رسیدند از راه          زاغ بر سفره ی خود کرد نگاه

گفت : ‹‹ خوانی که چنین الوان ست       لایق محضر این مهمان ست

می کنم شکر که درویش نیم          خجل از ما حضر خویش نیم ››

گفت و بشنود و بخورد از آن گند          تا بیاموزد از او مهمان پند

بال بر هم زد و بر جست ا ز جا           گفت : که ‹‹ ای یار ببخشای مرا

سال ها باش و بدین عیش بناز                تو و مردار تو و عمر دراز

من نیم در خور این مهمانی                    گند و مردار تو را ارزانی

گر در اوج فلکم باید مرد                  عمر در گند به سر نتوان برد 

شهپر شاه هوا ، اوج گرفت         زاغ را دیده بر او مانده شگفت

سوی بالا شد و بالاتر شد            راست با مهر فلک ، همسر شد

لحظه‎ یی چند بر این لوح کبود

نقطه ای بود و سپس هیچ نبود

جمیله خرازی و پشت پرده بنیاد توس: تاریخ رقص در ایران

تاریخ رقص در ایران
هدف بنیاد توس تنها پیشرفت و معرفی هنرها و فرهنگ ایران نیست. در حقیقت، هدف اصلی این بنیاد بر نشان دادن ایران و ایرانی به عنوان ملتی  دوستدار صلح و انسانیت میباشد.
موسس بیناد توس بانو جمیله خرازی رویدادهای مختلفی را طی سالها جهت یادآوری و تقدیر از هنرمندان معاصر ترتیب داده است. همچنین دانش آموزان ممتاز را به دانشگاههای آمریکایی فرستاده و برای آنها کمک هزینه های تحصیلی بدون بازگشت فراهم کرد.

بیشتر بخوانید